Column: Politiek gedraai met getallen

(Screendump.)

Magazine: Nieuwe Revu (online)
Type: column
Periode: 2005
Schrijver: Diana den Held

-

Lees hieronder de volledige tekst: 

Politiek gedraai met getallen

Het lijkt nog maar kort geleden dat Nederland werd opgeschrikt door de ‘medicijnknaak’. Reden? Ons sociale systeem verzwakt, eigen bijdragen worden steeds belangrijker en er valt steeds minder onder ‘zorg’. Want het geld is op.

Bejaarden worden 1x per twee weken gewassen en komen nauwelijks meer buiten, chronisch zieken hebben straks nergens anders meer geld voor dan voor hun medicijnen en gaat u zo maar door. Huursubsidies dreigen te vervallen, uitkeringen worden lager, de ww stort in. Nederland moet maat voeren en daarbij valt steeds hetzelfde woord: eigen verantwoordelijkheid.

Op de radio wordt je verteld je tweede ‘ik’ te gaan ontdekken in het vrijwilligerswerk (is er tenminste nog iemand die die bejaarden es bezoekt), terwijl de netto salarissen lager worden om alle ‘lasten’ betaalbaar te houden. Lasten die ik naast mijn werk gratis moet proberen op te vangen dus.

Totdat er een Bekende Nederlander wordt vermoord. Dan blijken er miljoenen beschikbaar te zijn voor de meest bizarre vormen van ‘beveiliging’. En ook bij de eerste de beste natuurramp vliegen de bedragen om mijn oren. Nederland maakt massaal een handje over, overal komt geld vandaan. En hoe zat het eigenlijk ook alweer met die Joint Strike Fighter?

Als er geen geld is om voor je eigen mensen te zorgen, waarom dan wel om ergens anders oorlog te voeren? En waar worden die koninklijke begrafenissen eigenlijk van betaald? Ik snap het niet. En intussen galmt een ander getal door mijn hoofd: 25.000. Vijfentwintigduizend mensen sterven dagelijks van honger op deze wereld. Laat me raden… daar is vanuit de Nederlandse politieke positie weer géén geld voor.

Ik ben het spoor bijster. Ergens in Nederland zit iemand een wiskundig spelletje met ons te spelen, gebruik makend van formules die ik niet meer kan volgen. Dààr is wel geld voor, daarvoor weer niet, maar als het zo uitkomt tovert iemand uit een of andere mysterieuze grote hoed weer een nieuw fonds tevoorschijn. Het is mij volstrekt onduidelijk geworden wat de redenering is achter deze plotselinge omvangrijke beslissingen, waar nooit iemand raar van op lijkt te kijken.

Maandenlang kan er gesproken worden over een kleine wijziging in ons sociale systeem, maar de grootste bedragen komen volstrekt onverwacht uit de knip. En die medicijnknaak? Die ging even niet door. Evenmin als dat wassen van die bejaarden trouwens.

Of doet u dat soms, vrijwillig?

-

Meer columns voor Revu? Klik hier .