Webteksten schrijven

Regelmatig laait de discussie onder tekstschrijvers en copywriters op: is er een verantwoord verschil in het gebruik van witregels, spreektaal, etc. voor webteksten? Moet je online anders schrijven?

Sommige schrijvers vinden van niet, bijvoorbeeld omdat ze al die witregels maar hijgerig vinden. We hebben tenslotte op school geleerd dat witregels werken als adempauze. Anderen hebben een hekel aan populair taalgebruik en ‘onverantwoorde‘ zinsconstructies. Want ‘dat is toch geen taal voor echte schrijvers?!‘

Wat ik vind als online strateeg en copywriter? Ja. Taalgebruik, zinsopbouw, tekstlayout en zelfs de tekst-regelgeving moeten anders zijn dan bij print. Als je een ‘old style’ schrijver bent moet je een keuze maken: of je past je aan het medium aan, of je blijft lekker voor print schrijven.

Witregels hebben een reden bij online tekst: coördinatie

In lange lappen tekst online raak je snel de draad kwijt. Waarschijnlijk door het scrollen, je bent dan je fysieke oriëntatiepunt kwijt. Er is geen ‘zoveel centimeter’ vanaf de bovenkant van de bladzijde meer. Bij webteksten lees je niet van boven naar beneden, maar je laat de tekst aan je voorbij schuiven terwijl je ogen op eenzelfde punt gericht blijven.

Als webschrijver geef je houvast in je tekst door ‘ruimtelijk’ te schrijven. Het creëren van herkenningspunten is belangrijk. Een nieuwe alinea of een stukje tekst in ‘vet’ is een uitstekend oriëntatiepunt, mensen kunnen zo de eerste woorden herkennen en localiseren waar ze in de tekst zijn, ook als ze scrollen.

Zelf het verschil zien?

Hieronder plaats ik straks dezelfde tekst, maar dan zonder witregels.

Lange zinnen online? Kan. Maar hou het overzichtelijk

Hoewel vaak het tegendeel wordt beweerd: lange zinnen zijn mogelijk op internet. Zolang je maar zorgt dat je te volgen blijft binnen ca. 1/3 van het scherm. Terugbladeren in een boek is soms best fijn, terugscrollen: irritant. Overzicht is belangrijk, soms is het nodig om teksten (visueel) korter te houden of dichter bij elkaar te zetten.

Daarom is het heel normaal om cijfers te gebruiken in plaat van getallen uit te schrijven. Wie wil er nou 12 karakters verbruiken voor ‘eenentwintig’? Laat sommige schrijfregels los als je online schrijft.

Een webtekst is geen boek

Mooischrijverij met fantastisch ingewikkelde zinnen is een kunstvorm, het heeft zelfs een eigen naam: “literatuur”. Maar ieder medium heeft nu eenmaal zo z’n eigen toepassing.

Een bladgouden kunstwerk is niet in html na te maken en je wint ook geen AKO-literatuurprijs met webteksten. Dit is NIET de plek om indruk te maken met eindeloos prozaisch gemekker… het is een beeldscherm en géén manuscript.

Een uitgever vraagt ook van je om een manuscript -uitgeprint- in te leveren. En dat komt écht niet omdat hij niet voldoende techniek in huis heeft.

Maximaal 500 woorden voor webcopy? Onzin!

Er wordt vaak gezegd dat een goede online tekst niet langer mag zijn dan 500 woorden. Voor algemene stukjes is dat waar, maar voor Tekst Met Inhoud komt die regel niet zo nauw. Soms doe je jezelf en de lezer zelfs tekort.

Ik heb artikelen online geplaatst van meer dan 1000 woorden. Probleemloos. De inhoud wordt door de lezers gespeld. Bovendien: sommige stukjes van ca. 500 woorden zijn zo inhoudsloos dat men teleurgesteld wegklikt. Gebruik in plaats van de 500-woorden-regel liever: “Schrijf goede content.”

Voorkom geblaat, laat je lezer niet eindeloos scrollen, maar vermijd oppervlakkigheid. Daarvan is echt genoeg te vinden bij de huis-tuin-en-keuken-blogs.  Je bezoeker kómt voor de inhoud. Om informatie en/of inspiratie op te doen. Geef dat dan ook.

(aantal woorden tot hier: 529)

–

Hieronder dezelfde tekst met minder witregels en zonder tussenkoppen of aanvullende tekstopmaak. Zeg het zelf maar; leest dit moeilijker of makkelijker?

Regelmatig laait de discussie onder tekstschrijvers en copywriters op: is er een verantwoord verschil in het gebruik van witregels, spreektaal, etc. voor webteksten? Moet je online anders schrijven? Sommige schrijvers vinden van niet, bijvoorbeeld omdat ze al die witregels maar hijgerig vinden. We hebben tenslotte op school geleerd dat witregels werken als adempauze. Anderen hebben een hekel aan populair taalgebruik en ‘onverantwoorde’ zinsconstructies. Want ‘dat is toch geen taal voor echte schrijvers?!’ Wat ik vind? Ja. Taalgebruik, zinsopbouw, tekstlayout en zelfs de tekst-regelgeving moeten anders zijn dan bij print. Als je een ‘old style’ schrijver bent moet je een keuze maken: of je past je aan het medium aan, of je blijft lekker voor print schrijven.

Witregels hebben een reden: coördinatie. In lange lappen tekst online raak je snel de draad kwijt. Waarschijnlijk door het scrollen, je bent dan je fysieke oriëntatiepunt kwijt. Er is geen ‘zoveel centimeter’ vanaf de bovenkant van de bladzijde meer. Bij webteksten lees je niet van boven naar beneden, maar je laat de tekst aan je voorbij schuiven terwijl je ogen op eenzelfde punt gericht blijven. Als webschrijver geef je houvast in je tekst door ‘ruimtelijk’ te schrijven. Het creëren van herkenningspunten is belangrijk. Een nieuwe alinea of een stukje tekst in ‘vet’ is een uitstekend oriëntatiepunt, mensen kunnen zo de eerste woorden herkennen en localiseren waar ze in de tekst zijn, ook als ze scrollen. Zelf het verschil zien? Hieronder plaats ik straks dezelfde tekst, maar dan zonder witregels.

Lange zinnen? Kan. Maar hou het overzichtelijk. Hoewel vaak het tegendeel wordt beweerd: lange zinnen zijn mogelijk op internet. Zolang je maar zorgt dat je te volgen blijft binnen ca. 1/3 van het scherm. Terugbladeren in een boek is soms best fijn, terugscrollen: irritant. Overzicht is belangrijk, soms is het nodig om teksten (visueel) korter te houden of dichter bij elkaar te zetten. Daarom is het heel normaal om cijfers te gebruiken in plaat van getallen uit te schrijven. Wie wil er nou 12 karakters verbruiken voor ‘eenentwintig’? Laat sommige schrijfregels los als je online schrijft.

Geen boek. Mooischrijverij met fantastisch ingewikkelde zinnen is een kunstvorm, het heeft zelfs een eigen naam: “literatuur”. Maar ieder medium heeft nu eenmaal zo z’n eigen toepassing. Een bladgouden kunstwerk is niet in html na te maken en je wint ook geen AKO-literatuurprijs met webteksten. Dit is NIET de plek om indruk te maken met eindeloos prozaisch gemekker… het is een beeldscherm en géén manuscript. Een uitgever vraagt ook van je om een manuscript -uitgeprint- in te leveren. En dat komt écht niet omdat hij niet voldoende techniek in huis heeft.

Maximaal 500 woorden. Onzin! Er wordt vaak gezegd dat een goede online tekst niet langer mag zijn dan 500 woorden. Voor algemene stukjes is dat waar, maar voor Tekst Met Inhoud komt die regel niet zo nauw. Soms doe je jezelf en de lezer zelfs tekort. Ik heb artikelen online geplaatst van meer dan 1000 woorden. Probleemloos. De inhoud wordt door de lezers gespeld. Bovendien: sommige stukjes van ca. 500 woorden zijn zo inhoudsloos dat men teleurgesteld wegklikt. Gebruik in plaats van de 500-woorden-regel liever: “Schrijf goede content.” Voorkom geblaat, laat je lezer niet eindeloos scrollen, maar vermijd oppervlakkigheid. Daarvan is echt genoeg te vinden bij de huis-tuin-en-keuken-blogs.  Je bezoeker kómt voor de inhoud. Om informatie en/of inspiratie op te doen. Geef dat dan ook.